كنار هم گذاشته ام و جمله اي را بيان كرده ام .اما....

اين تنها يك جمله نيست ! دنياي لبريز از رويا هاي سبز و سرخ ! همين جمله

  كوتاه ! آري همين چند واژه خود كتابيست سر شار از معنا ! دوستت دارم

يعني بي حضور تو زندگي برايم بي معناست . بي تو دنياي من به سردي

مي گرايد و چشمانم بي فروغ ميگردد ! دوستت دارم يعني قلب من منزلگاه

 توست و وجودم سرزميني كه تخت پادشاهي را تنها لايق تو مي دانم .

دوستت دارم يعني مي خواهم در سايه سار نگاه پر مهرت لحظه بيا سايم

 و در پهنه ي پر احساس كلامت نفسي تازه كنم . مي خواهم در وسعت

بي انتها يي قلب تو سكني گزينم و تا ابد تفرجگاهم آبي بي كران آسمان و

سرخي شور انگيزه خورشيد قلب تو باشد. ميخواهم تنها با تو زندگي كنم و

در كنار تو ! تكيه گاهم تو باشي و توانم تو ! كبوتر سپيد وجود من بي حضور

 تو جان خواهد باخت ! پس با من بمان تا زنده بمانم! وقتي سخن از عشق

 به ميان مي آيد ضعيف ترين موجود نيز توانمند مي شود و ما در پرتو اين

عشق قدرتمنديم . پس خواهيم جنگيد مقاومت خواهيم کرد و خود را

نخواهيم باخت. حتي به قيمت زندگي ! در انتظار وصالي خوش! زيرا كه

زنده بودن بي حضور محبوب تنها مرگيست در بستر تنهايي و فرا ق !

همچو كوهي بودم استوار ! قد بر افراشته بودم به بهانه سر سختي !

دم از قدرت ميزدم در مقابل عاطفه! چون سنگ مقاوم وبي نفوذ! هرآنچه

پيش آمد به طعنه ي انكار پس زدم . وتو آمدي!و چون قطرات نرم و زلال آب

در من نفوذ كردي! و آن كوه استوار در مقابل تو به زانو درآمد ! نرم شد و

غوغاي درونش در آرامش نگاه پر مهر تو آرام گرفت و ديد كه بي حضور تو

بي بهاست و سلام تو توان اوست ! پس وقتي مي گويم دوستت دارم

تنها يك جمله نگفته ام! دنيایي را به تصوير كشيده ام ! سر زميني را از عمق

 وجود خويش...! سر زمين دل !و اين كلام قلبيست كه با هر تپش خود

ميگويد: "" عاشقانه دوستت دارم""